Een eigen huis

In die tijd zijn we ook getrouwd, op 8 februari 1963 vierden we onze bruiloft in Astoria, een restaurant met een grote feestzaal in de Oranjestraat. Al hadden we weinig geld, we vonden toch dat het echt gevierd moest worden. Met de toenmalige eigenaar Ben Oostveen maakten we een kostenraming van 800 gulden. Maar dat liep anders. Halverwege het feest kwam Ben naar me toe en legde uit dat er meer mensen waren, zowel aan het buffet als in de zaal, en dat we de 800 gulden al hadden bereikt. Ja dat is vervelend, maar we gaan gewoon door. Je moet me niet flessen, maar wat er doorgaat moeten we betalen. Het werd 1685 gulden en we mochten er een halfjaar over doen om het te betalen, want we hadden het niet, en zo is het gebeurd.

Op 16 augustus 1965 werd in een heel laag kamertje dat ik illegaal aan ons huis Sparrenlaan 43a had gebouwd onze dochter Monique geboren, een jaar later Jan Robert en nog een jaar later Michel. Groter is ons gezin niet geworden, wij vonden het zo wel goed. Ons eerste huis Sparrenlaan 43a behoorde tot hetzelfde pand als dat van mijn ouders. Daar hadden we aanvankelijk alleen een kamer met een opklapbed, een keuken en een wc. Elke avond moest het bankstelletje aan de kant, kwam het opklapbed naar beneden en konden we slapen. Toch denken we met een bijzonder saamhorigheidsgevoel aan die tijd terug

Na de geboorte van Monique startten we met het bouwen van ons eerste eigen huis: Verbindingsweg 7. Bij aannemer Willy Markhorst vroeg ik wat een nieuwe kap op het toch wel oude huis zou kosten. Het antwoord was 13.000 gulden, dus besloten we nog een jaar te wachten want de keuken moest ook worden vernieuwd. Met de keuken zou het in totaal 27.000 worden en weer deden we het niet. Ik zei: ik wacht nog een jaar en reken maar uit wat het kost als ik het allemaal afbreek, de oude stenen allemaal bik voor hergebruik en je alles volgens mijn tekening nieuw bouwt. Dat werd 53.000 gulden en dat is gebeurd. We hebben er 27 jaar heel fijn gewoond, tot we in 1994 op de Wildenburg zijn gaan wonen.