Rekruut op de Willem III

De rest van de zes weken durende rekrutenopleiding bestond uit veel geestelijke en lichamelijke inspanningen. Vooral geestelijk werd er tot vervelens toe op gehamerd dat een bevel altijd uitgevoerd diende te worden. Het een en ander werd uitgebreid getest tijdens veldoefeningen, je moest onder andere leren vallen, opstaan en tijgeren. Dat laatste was kruipen op je buik en veelal in de modder, met je pik tegen moeder aarde zoals dat regelmatig tegen je werd geschreeuwd. Want het schelden en uitkafferen van de vooral op dat punt minder zijnde jongens was niet van de lucht. Als je probeerde om naast een plas te duiken in plaats van erin, kon je erop rekenen dat het net zo lang herhaald werd dat je geen droge draad meer aan je lijf had.

Jan E. had er veel meer moeite mee dan ik en je haalde er zo de jongens uit die al een beetje narigheid gewend waren. Ook lichamelijk werd er veel van je verwacht en je staat er toch van te kijken waartoe jonge mensen na een paar weken training in staat zijn. Er wordt hier een Man van je gemaakt, was een veel gehoorde kreet. De blonde Hagenaar, die in het orkest van Pia Beck speelde, maakte dit al niet meer mee. Hij had zich laten afkeuren wegens onhandelbaar gedrag, het zogenaamde S5. Dat had hij bereikt door een paar nachten door de gang te lopen schreeuwen, wat hij zelf overigens slaapwandelen noemde.

We hadden wel met hem afgesproken dat hij met het schreeuwen pas zou beginnen als wij het niet konden horen en de opleidingsofficieren wel. Het heeft precies drie nachten geduurd voor hij zijn S5 kreeg. Dat het als een soort strafblad werd genoteerd lapte hij aan zijn reet, om zijn woorden te gebruiken. “Ik wens jullie het beste met die vuile kanker tyfusbende hier” en dat was het laatste wat ik ooit van Karel Fraay hoorde. Eindelijk zaten de zes weken erop, zelf vond ik dat ik veel had geleerd. Niet dat ik zonder deze kennis mijn leven niet zou doorkomen, maar ik vond het nuttig. Wel was ik dolblij eindelijk de poort uit te mogen, maar voor het zover was kregen we een soort open dag. Om te beginnen mocht vanaf die dag je boord open gedragen worden, dan voelde je je weer een beetje mens.